Twee appelflappen

Ik las hier een triljoen (ongeveer) verhalen over guilty pleasures, en kon maar niet kiezen welke mijn ultieme guilty pleasure was. Tot nu net.

Het zijn twee appelflappen. Deze:

20120330-095813.jpg

Twee appelflappen van de Turkse bakker met de blinkend schone witte vloer. En koffie.

Dat gaat zo: als zoals vannacht mijn zonen al hun organisatietalent en telepathie in de strijd hebben gegooid om in shiften wakker te zijn zodat ik dicht bij zero uren slaap kom, dan doet dat opstaan ‘s ochtends pijn. En als het dan toch lukt om met z’n allen richting school te dweilen, min of meer aangekleed en min of meer op tijd, en ik sta terug buiten met een ondertussen slapende baby, dan is het tijd voor mijn ontbijt. Ik moet nog een hoop zwangerschapskilo’s kwijt. En ik wil heel heel graag terug in al mijn oude kleren. Maar ik moet nog niet gaan werken. En op weg naar huis kom ik die bakker tegen. Het zijn niet eens ‘echte’ appelflappen. Het is misschien niet eens een ‘echte’ warme bakker.

Maar de troost in die 2 koeken vol appelzoetheid. De vrolijkheid. De goeiemorgen. De boter en de suiker. Met een muziekje en koffie en de krant. Tegen dat de baby weer wakker wordt ben ik het ook.

Mjam.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *